هوالفتاح  شاها تیغت زِ اُزبکان شد خون ریز آن…

نرگس بفریب چشم جادوی تو نیست  نخلی چو نهال…

بودم بتو عمري و ترا سير نديدم  از وصل…

بیا که قصر امل سخت سست بنیادست  بیار باده…